Ahmed Said Bulut Blog

Anlamını yitiren sözlerin esiri olduk
Bileklerimize vurulmuş sevgiden prangalar
Öldürmüyor süründürüyor bu hastalık
Özlem bile anlamsız sessiz bu kalp artık.

Tek başımayım artık bu kalpte
Sen ki vurmştun beni en derinden
Durma ne olur git ve beni iste
Kavuşmak olmasa bile sonunda

Yalanlar bitirdi bendeki seni bilmece bilmece
Söylesem ne fayda bilmezsin bu kalpte iki hece
Bil ki sensin bu iki kelimenin sahibi sadece
Seviyorum der ya dil aslında kalptir yanan içten içe

Nedenini sor kendine çektiğim acıların
Hatta hesabını sor kalbine yaptığımız hataların
Dilim susar artık kalbim ne söylese anlamsız
Olamadık mı yoksa hiçbir zaman hatasız…

Maderzad

ayaz gecelerin ıssız sokaklarında
en sıcak sabahımdın sen bnim
yanlız kaıp en mutsuz zmanımda
en mutlu umudumdun sen bnim

belli başlı her derdimin ilacı
aşkına garp oldugum sevdigimsn sen bnim
ey yer gök ask duy sesimi….
elbet vardır bir çagresi

söz söylemek düşmez ya dilsiz…
dermansız asgımsın sen benim

İşte yine yalnız bıraktınız beni dostlarım
İhtiyaç değil sadece kalp hastalığı
yalnızlık olmuş kaderim anlaşılmayan sözlerde
Düşler kalmış yanıma kar…

Gerçeklerden sadece geriye kalan hayallermiş
Unutulmak pahasına sevmek varmış kaderde
Sevip te değersiz kılmakmış kalbini hayırsıza
Koca şehirde yanında kimseyi bulamamakmış

Denize karşı kaldığında sarılacak kimseyi bulamayıp kendine sarılmakmış
Gökyüzüne baktığında sevdiğinin gözlerine bakar hissi uyandırmakmış
Ufak bir tınıda bile gözlerinin yağmur yağarcasına dolamasıymış
Çalınan hayatının ardından bakarak değersizce derin bi of çekmekmiş

Maderzat

Eyy İnsanoğlu… Çişini Bile tutamazsın ama Yaradana Yaratıcılığı Öğretmeye Kalkışırsın.

—Ahmed Said Bulut—

Her insana doğduğunda eşit miktarda Mutluluk, eşit miktarda Sıkıntı verilmiştir. Bazısı mutluluğunu zevklere satarak tamamını harcar ve gereksiz sıkıntı çekmeye mahkum eder kendini. Bazısı da gerektiği kadar kullanır mutluluğunu. Kalanını ise sıkıntılarına eker ve meyvesiyle yeni mutluluklar edinir.

—Ahmed Said Bulut—

Son hatamdı benim belki. Başlığını atmadan bir hayata başladığım gibi… Bilmek gerek miydi her zaman hikayenin sonunu? Bilmek amaç mıydı yoksa avuçlarımda tuttuğum karanfillerin ne zaman solacağı gibi bu aşkında ne zaman biteceğini. “Aman!” dersin ya hani unutmak istemezsin sevgiliyi. Ne sevgili ama! Senden kendine olan güvenin kadar uzakta yaşayan ve sanki ölmen için bekleyen leş kargası gibi. Tek isteğin miydi hikayenin sonunu bilmek ? Tek amacı neydi bu içinde bulunduğun zaman diliminin. Yok olmak gibi hiç olmak gibi yaşamak mı yok sa dışarı çıkıp hayatın içine akmak mı? Bir kenara çekilip ölümünden korkmak mı? Yoksa hiç ölmeyecekmiş gibi ölüme meydan okumak mı ölümün kol gezdiği seni içine alamayacağını düşündüğün durum ve mekanlarda?.. “Acaba” diye sordun mu hiç kendine? Burada olmanın sebebi o muydu? Ne yolculuklar gördün bu başlıksız hayatta? Kaç hayat yaşadın? Kaç isim koydun kendine ve hangi yakıştırmaları yaptın kendine kendini bilmezliğin eşiğinde yaşama tutunurken? Konuşma sırası sana geldi şimdi.! Konuş hadi dediklerinde neden sustun da, susman gereken yerlerde konuştun.

Esir et kendini.!
Köle et.!
Hakaret et kendine.!
Vur yerden yere bu bedbaht hayatın içinde yaşamaktansa… Ne düşündün bu zamana kadar? Ne yaptın sor bakalım kendine. Başlıksız başlamadın sen bu hayata. Dahası var kaçma sen koydun bu başlıkları kendine. sonra sildin ve yazdın tekrar sildin yazmakta tereddüt ettin başlıksız devam ettin.

Misafir mi geldin kendi kalbine yoksa?
Misafir mi geldi kalbine yoksa?
Hadi git şimdi Konuşma yada Susma Ama GİT.
Ağlayan bir çocuk gibi değil,
Yol kesen şâki gibi hiç değil,
Ama git yüreğini al da git
Ve gelme sakın bir daha Aşkın Kapısına…

—Ahmed Said Bulut—

Cesaretin var mı Aşka

Hayatta eksiklerimi ararken
Yaşlanmış yanlarımı buldum farketmeden
Acele ettim toparladım yenisi gelmeden
Başladım ritim tutmaya melodisi ezelden…

Attım odamdan eski eşyalarımı
Sattım bedenimin değersiz duygularını
Sildim aklımdan kirli düşüncelerimi
Kovdum kalbimden geçmiş aşklarımı.

Şimdi YENİ bir hayat
Yeni Düşünce
Yeni Masa
Yeni Sandalye
Yeni Aşklar
Yeni Hislerim ve Ben…

(Ahmed Said Bulut)

Bugün hayatımda daha önce yapmadığım bir şey yaptım. Daha önce bana yapılan şeylerden bi tanesini daha yaptım desek daha doğru olur. İnsanlara her zaman empati kurmak işe yaramıyor. Yaşamak gerek derler ya anlamak için…

Empati yaparak anlamadığım şey üzülmek değilmiş meğer… Hayal kırıklığı daha farklı imiş bu konuda. Üzdüğümü sanardım önceden insanları benim karşımda benim bugün olduğum durumda olan. Merhamet sağlıklı düşünmeyi engelliyor demekki…

Herkese İyilikler dilerim…

—Ahmed Said Bulut—